די מעשׂה פֿון אַ תּלמיד־חבֿר

דוד עומר כּהן
אין זאַכן „טױט‟ האָסטו זיך שױן פֿרי געלערנט, װי אַזױ ער טוט זײַן מערדערישע אַרבעט. האָסט אַ מאָל געװאָלט אָנשרײַבן אַ מעשׂה מיטן טיטל „אַן אינטערװיו מיטן מלאך־המװת‟, נאָר די סקיצע, װאָס געפֿינט זיך אױף דײַן שלעפּטאָפּ, געהערט צו די סאַמע שװאַכע טעקסטן, װעלכע דײַנע פֿינגער האָבן װען ניט איז אױסגעקלאַפּט…

די לעצטע געדאַנקען פֿון קיניג לויִ דעם XVIטן

יעווגעני קיסין
מלוכה–פֿאַרראַט — אין אַזאַ זינד באַשולדיקט מען מיך.
פֿאַרדינט האָב איך טױט — דאָס געמאָלדן האָט מען הױך און אָפֿן.
נאָר אױב זיך אַרײַנטראַכטן, װעמען פֿאַרראָטן האָב איך:
מײַן לאַנד און מײַן פֿאָלק אָדער זײ, פּאַרװעניו–מטורפֿים?

דער פֿינפֿיאָר־פּלאַן (המשך)

עמיל קאַלין
די מחשבֿות האָבן פּולסירט אין סעמס קאָפּ. אַלץ איז געשען אַזוי שנעל, ער האָט פֿאַקטיש נישט געהאַט קיין צײַט צו טראַכטן ווי געהעריק, מיט ישובֿ-הדעת וועגן די זאַכן. מיט אים איז טאַקע געשען אַ נס, און בעלאַ — ער האָט בלויז געטראַכט וועגן איר און אַ שטראָם פֿון תּענוג איז דורכגעלאָפֿן איבער זײַן לײַב…