לעוו בעריססקי, „לופֿטבלומען‟
לעוו בעריססקי, „לופֿטבלומען‟ (פּאָעמע), פּרץ־פֿאַרלאַג, 2001 „מײַנע בלומען, וואָס באַשטייען פֿון לופֿט, זײַנען וווּנדערלעך, אָבער בלויז אויף אַ וויזועלן ניוואָ, ווײַל זיי עקסיסטירן ניט. די פּאָעמע איז, אַזוי אַרום, אַן
Yiddish Branzhe
לעוו בעריססקי, „לופֿטבלומען‟ (פּאָעמע), פּרץ־פֿאַרלאַג, 2001 „מײַנע בלומען, וואָס באַשטייען פֿון לופֿט, זײַנען וווּנדערלעך, אָבער בלויז אויף אַ וויזועלן ניוואָ, ווײַל זיי עקסיסטירן ניט. די פּאָעמע איז, אַזוי אַרום, אַן
דאָס „לייוויק־הויז‟ אין תּל־אָבֿיבֿ — דער פֿאַראיין פֿון די ייִדישע שרײַבערס און זשורנאַליסטן אין ישׂראל — איז אין די 1970־1990ער יאָרן געווען באַקאַנט יעדן ייִדישן פּען־מענטש און קולטור־טוער. אין
יובֿל וואַלדמאַן (Jewish violin, ניו־יאָרק, 2011), פּיאַנע — אינעסאַ סינקעוויטש אינעם קאָמפּאַקטל פֿונעם באַקאַנטן פֿידלער און דיריגענט זײַנען אַרײַן קלאַסישע ייִדישע ווערק, ווי „ניגון‟ פֿון ערנסט בלאָך, „קדיש‟ פֿון מאָריס