די שפּראַכן פֿון זאַכן

מיכאל לײַנוואַנד
פֿאַר יעדער בריאה, יעדער זאַך
האָב איך מיר אַן אַנדער שפּראַך:
מיט פֿייגל רעד איך פּידזשן־ייִדיש,
מיט גראָזן רעד איך גרײַזן־ייִדיש,

דער סאָלדאַט שלאָפֿט און די דינסט גייט אָן ווײַטער (המשך)

אלי שאַרפֿשטיין
נאָך אַ קורצער צײַט האָב איך אָנגעהויבן צו בײַטן די ווערטער פֿון די געוויינטלעכע לידער, און אַ מאָל בלויז דערלייגן אַ וואָרט. דאָ אַ וואָרט, דאָרט אַ זאַץ, און צו ביסלעך האָב איך צוגעפּאַסט די באַוווּסטע מאַרשן צו אונדזער זעלנעריש לעבן…

דער פֿינפֿיאָר־פּלאַן (המשך)

עמיל קאַלין
סעם האָט נישט אָפּגעריסן קיין אויג פֿון דער שטילער גאַס, ווי אַ צושויער, וואָס וואַרט אויף אַ שטיקל דראַמע אין טעאַטער. זײַנע מחשבֿות זענען געווען לויטער. דאָס איז געווען פֿאַר אים אַ נאָווינע. אין ניו-יאָרק נאָך די שלאָפֿפּילן פֿלעגט דער טשאַד זיך צעגיין ערשט אַ שעה נאָכן אויפֿשטיין. ער האָט באַשולדיקט אין דעם די עלטער, נאָר, דאַכט זיך, אַז זי, וואָס בונטעוועט זיך כּסדר קעגן אים, האָט אַ וויכטיקן שותּף…