כ׳וואָלט געשריבן…

באָריס סאַנדלער

מיכאל לײַנוואַנד
כ׳שפּרײַז אין אַשקלון, מײַן שטעטל,
וווּ אַ הערינג איז אַ פֿיש,
כ׳טו די געסעלעך אַ בלעטער
און די הײַזעלעך אַ מיש…

געדענקשאַפֿט (סוף)

באָריס סאַנדלער

מרדכי יושקאָווסקי
דער הויפּט־העלד, נועם, עקשנט זיך אײַן און לאָזט נישט אָפּ זײַן חלום אָפּצוזוכן דאָס שטעטל פֿון זײַן זיידן. אויפֿן וועג פֿון זײַנע זוכענישן טרעפֿט ער זיך אָן אויף עטלעכע מאָדנע אײַנוווינער פֿון אַלטן לעמבערג…

דער פֿינפֿיאָר-פּלאַן (המשך)

באָריס סאַנדלער

עמיל קאַלין
עס איז ווידער געוואָרן שטיל. ביידע מענער האָבן געשוויגן און געקוקט אויף דער פֿינצטערער גאַס, וווּ אַלץ איז געשטאַנען סטאַטעטשנע. אין דרויסן איז געווען אַזוי שטיל, אַז מע האָט געקאָנט אויפֿכאַפּן ווי די סאַמע לעצטע בלעטער אויף די הוילע צווײַגן פֿון די ביימער, וועלכע דער ווינט האָט געהוידעט שאַ-שטיל, האָבן זיך פֿאַרטײַעט..