אַ ייִדישער ראָמאַן (המשך)

יעווגעני קיסין
מישע, װי אַ לאַורעאַט פֿונעם קאָנקורס אױף שאָפּענס נאָמען, האָט פֿאָרגעלײגט צו רעקאָרדירן אַ פּלאַטע פֿון שאָפּענס װערק, אָבער יעדעס מאָל פֿלעגט מען אים ענטפֿערן מיטן זעלבן — „נײן!‟…

דער סאָלדאַט שלאָפֿט און די דינסט גייט אָן ווײַטער

אלי שאַרפֿשטיין
אויפֿגעשטאַנען זײַנען מיר מיט אַ קאָפּווייטיק. דער קאָפּ איז געווען שווער, ווי פֿול מיט בלײַ, און אויפֿן האַרצן — גאַנץ קאַלעמוטנע. אַפּנים, האָבן מיר זיך גוט אָנגעפֿילט מיטן ביטערן טראָפּן. די צווייטע גרופּע איז שוין אויך געווען דאָ, און מיר האָבן זיך געפֿרייט, אַז מיר זײַנען ווידער צוזאַמען, אַלע פֿינף. נו, קען מען שוין פֿאָרן אַהיים!..