אַ טאַנץ אויף שפּליטערס (המשך)

מרדכי יושקאָווסקי
אין האַרצן האָב איך נאָך אַלץ ליב געהאַט לאַריסען, אַפֿילו ניט געקוקט אויף דער שטענדיקער בלוט־זויגעניש, וואָס זי פֿלעגט מיר טאָן. איך האָב נאָך אַלץ ניט געקאָנט טראַכטן וועגן אַן אַנדער פֿרוי. מייַן איינציקע דאגה איז דעמאָלט געווען צו פֿאַרברענגען וואָס מער צייַט מיטן קינד. מער האָט מיך דאַן גאָרנישט ניט אינטערעסירט…

דער סאָלדאַט שלאָפֿט און די דינסט גיין ווײַטער

אלי שאַרפֿשטיין
איך האָב קיין מאָל נישט פּלאַנירט צו ווערן אַן אָפֿיצער, בפֿרט אין דעם סאָוועטישן מיליטער. אָבער, ווי איר האָט שוין פֿאַרשטאַנען אין דעם פֿריִערדיקן קאַפּיטל, קיין ברירה האָב איך נישט געהאַט. איך בין מחויבֿ געווען אויסקלײַבן פֿון צוויי שלעכטס דעם קלענסטן. און וואָס האָב איך אויסגעקליבן? אויסלערנען זיך אויף אַ טאַנקן־אָפֿיצער, אָ קאָמאַנדיר פֿון דער קלענסטער אָפּטיילונג — אַ ווזוואָד…

דער פֿינפֿיאָר־פּלאַן (המשך)

עמיל קאַלין
זי האָט נאָך נישט אַריבערגעשפּאַנט די פֿערציק און צוציִען די בליקן פֿון מענער אויף דער גאַס איז בײַ איר געווען אַ קלייניקייט, נאָר געפֿילט האָט זי זיך, ווי זי וואָלט שוין געהאַט אָפּגעלעבט אַ הונדערט יאָר…