דזשייק איז אַ פּנים־חדשות פֿאַר אונדזערע לייענער, הגם זײַן ערשטע מיניאַטור איז פֿאַרענפֿטלעכט געווען צווישן די מיניאַטורן פֿון אַנדערע באַטייליקטע אין מײַן פּראָזע־סעמינאַר. ווי אַ פּאָעט קלינגט זײַן קול פֿעסט, גאָר נישט אָנהייבעריש. זײַן פּאָעזיע איז מאָדערניסטיש און קניפּט זיך אָן אינעם פּאָעטישן פֿאָדעם פֿון יעקבֿ גלאַטשטיין און משה־לייב האַלפּערן. דזשייק קאָכט זיך אין דעם “בערלינער ראָסל” פֿון ייִדישער שאַפֿערישקייט: סײַ היסטאָרישער, סײַ פּאָעטישער און סײַ מוזיקאַלישער.
איך האָף זייער, אַז זײַן טאַלאַנט וועט זיך צעבליִען און אויסרײַפֿן. אין אַ גוטער שעה!
באָריס
Yiddish Branzhe 